Perbezaan Muktamad antara Jabatan IT Luar Negara dan Jabatan Sistem Maklumat Jepun

Pengenalan

Dalam perbandingan antara jabatan sistem maklumat (情シス) syarikat Jepun dan jabatan IT syarikat luar negara, seringkali dijelaskan bahawa “jabatan IT luar negara lebih dekat dengan pengurusan dan memimpin strategi, manakala Jepun ketinggalan dalam penggunaan IT.” Walau bagaimanapun, jika perbezaan ini hanya dilihat sebagai isu “kualiti bakat” atau “celik IT”, kita mungkin tersilap memahami intipatinya. Artikel ini akan menyusun perbezaan muktamad ini bukan sebagai perbincangan tentang kemampuan atau budaya, tetapi sebagai “jurang struktur” tentang apa yang diamanahkan dan tidak diamanahkan oleh pengurusan kepada IT, serta meneliti intipati strategi IT.

Perbezaan muktamad terletak pada “subjek yang ditanggung oleh IT”

Perbezaan terbesar antara jabatan IT luar negara dan 情シス Jepun terletak pada “subjek” bagi tema yang ditangani. Apa yang ditangani oleh 情シス Jepun kebanyakannya adalah isu yang menjadikan “IT itu sendiri” sebagai subjek, seperti kestabilan operasi sistem, peraturan operasi, pengurusan kos, kontrak, keselamatan, dan kawalan. Sebaliknya, subjek yang ditangani oleh jabatan IT luar negara adalah soalan yang menjadikan “pengurusan/perniagaan” sebagai subjek, seperti bagaimana untuk mengembangkan perniagaan, bagaimana mempercepatkan pembuatan keputusan, dan bagaimana mencipta kebolehulangan. Dengan kata lain, Jepun menguruskan IT, manakala luar negara mereka bentuk pengurusan dengan IT. Perbezaan subjek inilah yang memisahkan segala-galanya selepas itu.

Di luar negara, IT bermula sebagai “sebahagian daripada reka bentuk perniagaan”

Di kebanyakan syarikat luar negara, terutamanya syarikat SaaS dan platform, model perniagaan, proses operasi, dan sistem IT tidak dipisahkan tetapi direka bentuk secara serentak. Jabatan IT terlibat secara mendalam dari peringkat permulaan perniagaan dalam soalan-soalan seperti apa yang hendak diautomasikan, apa yang hendak diserahkan kepada manusia, dan sejauh mana keputusan hendak dikodkan. Dengan premis ini, IT adalah struktur itu sendiri yang menjadikan perniagaan wujud, bukannya fungsi sokongan pada peringkat kemudian. Pelaburan IT diposisikan sebagai pelaburan perniagaan itu sendiri.

Di Jepun, IT direka bentuk sebagai “pemprosesan susulan perniagaan”

Sebaliknya, dalam syarikat Jepun, urutan “rancangan perniagaan ditetapkan dahulu, aliran kerja dikukuhkan, kemudian IT digunakan untuk meningkatkan kecekapan” telah lama diamalkan. Dalam struktur ini, keutamaan tertinggi yang dituntut daripada IT sentiasa “tidak mengganggu operasi” dan “tidak memusnahkan peraturan sedia ada”. Akibatnya, 情シ斯 diberi peranan bukan sebagai entiti yang mengubah perniagaan, tetapi sebagai entiti yang melindungi perniagaan, dan cenderung berada dalam kedudukan mengekori walaupun dalam memacu Transformasi Digital (DX).

Jabatan IT luar negara menanggung “peranti pembuatan keputusan”

Jabatan IT syarikat luar negara bukan sekadar organisasi pembangunan dan operasi. Ia menanggung “peranti pembuatan keputusan” itu sendiri yang mencipta kriteria penilaian berdasarkan data, mengurangkan keputusan manusia, dan menjadikan pembuatan keputusan boleh diulang. Dengan kata lain, jabatan IT itu sendiri membentuk sebahagian daripada keputusan pengurusan. Dengan premis ini, adalah semula jadi bahawa ketua IT menghadiri mesyuarat pengurusan, pelaburan IT dibincangkan sebagai pelaburan perniagaan, dan hasilnya dikaitkan secara langsung dengan jualan dan pertumbuhan.

情シス Jepun “tidak diamanahkan untuk membuat keputusan”

Dalam syarikat Jepun, keputusan seperti menentukan keutamaan, mengubah struktur perniagaan, dan memutuskan apa yang tidak perlu dilakukan hampir tidak pernah diamanahkan kepada jabatan IT. IT dilihat sebagai “bidang yang khusus dan sukar, bukan sesuatu yang perlu diuruskan secara langsung oleh pengurusan”, dan dipisahkan sebagai “bidang yang perlu dijaga dengan lancar”. Akibatnya, 情シ斯 terperangkap dalam kedudukan “mencipta bahan untuk keputusan, tetapi tidak membuat keputusan”, mewujudkan jarak dengan pengurusan.

Apa yang mencipta jurang adalah “skop amanah pengurusan”

Jika perbezaan antara luar negara dan Jepun diringkaskan dalam satu ayat, ia merujuk kepada “perbezaan tentang apa yang diamanahkan oleh pengurusan kepada IT”.

• Luar Negara: Mengamanahkan sebahagian reka bentuk perniagaan dan pembuatan keputusan.
• Jepun: Hanya mengamanahkan operasi dan pengurusan.

Perbezaan “skop amanah” inilah yang menentukan segala-galanya: pengaruh suara jabatan IT, penunjuk prestasi, profil bakat yang diperlukan, dan jarak dengan pengurusan.

Kesimpulan

Perbezaan muktamad dengan jabatan IT luar negara bukanlah isu budaya atau sifat kebangsaan. Ia adalah perbezaan pilihan pihak pengurusan, iaitu sama ada ada kesanggupan untuk memasukkan IT ke dalam keputusan pengurusan. Tanpa memahami jurang struktur ini, langkah-langkah seperti meniru contoh luar negara, menukar nama organisasi, atau melantik CIO (Ketua Pegawai Maklumat) tidak akan mengisi perbezaan mendasar ini. Apa yang diperlukan adalah takrifan semula pengurusan yang memperlakukan IT bukan sebagai “objek operasi” tetapi sebagai “sebahagian daripada pembuatan keputusan”, serta tinjauan semula mendasar terhadap peranan organisasi IT yang mengikutinya.